Sweat, tears, rainbows and unicorns

In ga in deze post inzoomen op de gewichtstoename tijdens mijn zwangerschap, vooral hoe ik dit beleefd heb. Normaal? Ik merkte al snel in de zwangerschap dat ik behoorlijk wat gewicht bijkwam. Ik dacht toen nog dat dit perfect normaal was. Ook de gynaecoloog stelde mij hierin gerust. Toch was dit toen al een frustratie, mijn lichaam veranderde snel en mijn psyche kon niet volgen. Elke keer dat ik op controle ging, was er 3,4,5,..kilo bij. Dit was niet normaal. Ook de gynaecoloog en mijn huisarts zagen dit in, dat dit niet alledaags was. Hoewel ik wist dat ik de kilo's niet op at, was ik toch overtuigd dat mijn suikertest positief ging zijn. Ik hoopte dat hij positief was , dan had ik tenminste een verklaring. Negatief, iedereen was verbaasd. De gynaecoloog kwam tot de conclusie dat 90% van de gewichtstoename vocht was. Ik kon me daar in vinden want naarmate de zwangerschap vorderde, kreeg ik meer pijn in mijn gewrichten. Monster Tegen het einde van mijn zwangerschap was ik een...

Zoals beloofd mijn tweede bericht. Ik wil jullie graag vertellen over mijn zwangerschap. Hoe ik dit beleefd heb een welke veranderingen ik lichamelijk en emotioneel heb doorgemaakt. Pfff...klinkt allemaal heel zwaar he? Ik beloof het luchtig te houden! Jes,zwanger! Mijn zwangerschap was gepland we waren dus superblij toen de zwangerschapstest na de 1 ste maand al positief bleek te zijn ( bleek ook goed te zijn voor het ego van mijn vriend...). Maar als ik heel eerlijk ben was dit zo onverwacht snel, dat ik mij die eerste weken niet meer zo goed kan herinneren. Even "fast forward" dus naar de eerste echo (12 weken). De gynaecoloog wist ons toen al te vertellen dat het een jongetje was. Vanaf dat moment begon voor mij de zwangerschap pas echt, een kleine stoere jongen in mijn buik die mij ooit mama zou noemen! Scary shit! Wat niemand je verteld, is dat zwanger zijn super "scary" is! Maar echt! Bij de minste pijn of een raar gevoel (en die heb je veel) denk...